Είπαν και έγραψαν για τον Μίμη Πλέσσα

 

Ο Δημήτρης Πλέσσας γεφύρωσε τον Ατλαντικό, με παιγμένες δίπλα δίπλα μελωδίες της πατρίδας του και δικές μας. Οι διασκευές του, παιγμένες με τρόπο δεξιοτεχνικό άψογο και μουσικά ώριμο, δίκαια του χάρισαν το πρώτο βραβείο του Πανεπιστημίου για την φετινή χρονιά .....
MINNESOTA REVIEW, 1950

 

 

.... Σαν συνθέτης ο Μίμης Πλέσσας χειρίζεται με άνεση όλα τα είδη μουσικής. Η ενορχηστρωτική του πείρα αναδεικνύει τη μουσικότητα των τραγουδιών του, ενώ σαν διευθυντής ορχήστρας με γνώση και με πείρα περνάει τους Ρώσους σολίστες του την Ελληνική του ευαισθησία.....
ΙΣΒΕΣΤΙΑ, Μόσχα 1963


...... Δεν χρειάστηκαν περισσότερα απο τα λίγα μέτρα της εισαγωγής για να δείξει ο Μ.Πλέσσας τη βαθιά γνώση του στη χρησιμοποίηση των οργάνων του. Θα άξιζε να γράψει για τους μεγάλους μας σολίστες
Leonard Feather - Washington, 1966

 

Από την εποχή που μίλησε ο κινηματογράφος, δεν άκουσα τίποτα πιο πρωτότυπο κι ενδιαφέρον απο την επένδυση του Μ.Πλέσσα στην πειραματική ταινία ORESTES '70
N.GAGE, New York Times, 1970

 

..... Ηταν μία έκπληξη. Η πολυρυθμία, η προοδευτική αρμονική συγκρότηση, οι έντονες μελωδικές εξάρσεις ξεπηδούδαν με μια τέτοια άνεση μέσα απο τις εκτελέσεις του Μ.Πλέσσα. Κι όλα αυτά Ελληνικά όπως μας εξήγησε, τόσο αλλιώτικα όπως απο τα κοινά ακούσματα που μάθαμε να θεωρούμε Ελληνικά
Απο Ρεσιταλ στην βοστώνη, 1984

.......Η ανθρώπινη φωνή στα μοιρολόγια με ηχιτικό περίγυρο απο επεξεργασμένους ήχους ήταν μία τολμηρή σκέψη. Η πραγματοποίηση της όμως απο τον Μίμη Πλέσσα έδωσε τέτοια δύναμη στην μουσική, που ξεπεράστηκε το φράγμα της γλώσσας κι έφτασε σε μας το ανθρώπινο μύνημα της τραγωδίας. Καλέσαμε τον Μ.Πλέσσα να μας μιλήσει για την Ελληνική πολυρυθμία και τις σύγχρονες τεχνικές που ακολούθησε για την πραγματοποίηση του μοναδικού αυτού έργο
Μουσική Ακαδημία της Βαρσοβίας, 1986

 

..... Διεισδυτικό, αλλιώτικο, βσθιά μουσικό το παίξιμο του Μ.Πλέσσα. Με την ποιότητα των μελωδιών του ξεπέρασε το φράγμα της μουσικής ιδιομορφίας και συγκίνησε βαθιά το μεγάλο κοινό του..........
EL PAYS, Μαδρίτη 1987


Έπειτα απο επτάχρονη και πλέον απουσία επιστρέφωντας στην πατρίδα ανακαλύπτω με χαρά πόσο οι άνθρωπο που αγάπησα, που πίστεψα και έγραψα για αυτούς στα βιβλία μου, στάθηκαν ηρωικά στο ύψος τους, στο ταμπούρι του αγώνα.
Ενας απο αυτούς και ο Καλαμαριώτης πρωταγωνιστής του βιβλίου μου "Ζ" στο ρόλο του δημοσιογράφου Αντωνίου: Σύρθηκε στα κελία των φυλακών Αβέρωφ, Θεσσαλονίκης, Χαλκίδας,μα συνέχισε μετά την αποφυλάκιση του να περνά το μήνυμα γράφοντας τώρα τραγούδια που τα περισσότερα έμειναν απαγορευμένα μέχρι πρίν απο λίγους μήνες.
Εδώ τον δίσκο αυτόν, ο συνθέτης Μ.Πλέσσας ξεπέρασε αληθινά τον εαυτό του και τα πλαίσια κάθε προηγούμενης δουλειάς του, έχοντας πολύτιμο σύμμαχο τη δυνατή, τη συναρπαστική ποίηση του Καλαμαριώτη και τη συνεργασία νέων παιδιών,
Απο τον πρώτο στίχο "Τα βάσανα αν πουλιόντανε, άκου τι θα γινότανε" ώς τον τελευταίο "ήρθε η ώρα να ακουστεί ο ζουρνάς μας" υπάρχει μόνο ο καημός της Ρωμιοσύνης αλλά και η μεθοδική ένταξη αυτού του καημού στην λαική μουσική μας παράδοση. Με συγκίνηση δέχομαι τιην τιμή να προλογίσω αυτό το έργο που ξετιλύγοντας με ευρηματικό τρόπο, στο πρώτο του μέρος, όλο εκείνο το "ξέφτισμα", που προηγήθηκε απο την Δικτατορία, φτάνει στις μέρες του σκοταδισμού, στη νύχτα της μεγάλης Παρασκευής.

Βασίλης Βασιλικός για το δίσκο ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ, 1974


Οταν ήμασταν παιδία, ο Μίμης μας ταξίδευε με το πιάνο του. Αργότερα σαν νέοι ξεχωρίζαμε την μουσική φωνή του σε κάθε διασκευή απο το ραδιόφωνο.
Κι όταν ωριμάσαμε ήρθαν τα τραγούδια του να μιλήσουν στις καρδιές μας. Σήμερα που η κάθε του επιδίωξη δικαιώθηκε, ξοδεύει απλόχερα το ταλέντο του και την ευαισθησία του, για να δώσει πνοή και συνέχεια στο έργο μας. Μίμη σε ευχαριστώ

Δημήτρης Χριστοδούλου

 

Μπράβο Τζίμη !
Θυμάμαι στο βέλγιο το '63 που παίζαμε με τη συμφωνική και ανησυχούσες.... κι εγώ μετά την πρόβα σου είχα πεί "πάμε για ξεκούραση, δοκιμάσαμε την πρίζα και δουλεύει!"
Την άλλη μέρα πήραμε το βραβείο κι ύστερα απο τόσα χρόνια εσύ είσαι ακόμα στην πρίζα και δουλεύεις όχι μόνο για πάρτη σου αλλά και για μας και τα τραγούδια σου.|
Σε ευχαριστώ και γειά χαρά!!!

Γιώργος Ζαμπέτας